Περί πεζοδρόμησης και άλλων δαιμονίων

yellow1Το αυτοκίνητο και ο τρόπος μετακίνησης θα παραμείνουν από ότι φαίνεται στη θεματολογία του 21ου αιώνα. Το αυτοκίνητο αποδείχτηκε αδηφάγο σαν το σύστημα που το προώθησε σε αυτή την απέραντη κλίμακα. Ακολουθώντας το πρότυπο συστολή χρόνου διαστολή χώρου το αυτοκίνητο κατέλαβε τους δρόμους, τα πεζοδρόμια, τις πλατείες, δηλαδή κάθε χώρο στον οποίο θα μπορούσε να βρεθεί. Οι διαφημιστές ακόμα αντλούν σλόγκαν από τη κρυφή του γοητεία και οι μηχανικοί ολοένα και επινοούν νέους τρόπους διαχείρισης ενέργειας για αυτό το «απόλυτο» μέσο μεταφοράς. Όμως τίποτα δεν κρατά για πολύ καιρό. Η γνωστή φοβία του ανθρώπου ότι τα δημιουργήματά του θα τον καταστρέψουν επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά. Δυστυχώς για μας, ο εγκέφαλος μας βρίσκεται ακόμα μακριά από την σύλληψη κατασκευών για τις οποίες θα μπορούσε να υπάρξει πρόβλεψη των επιπτώσεων από μια μαζική και μακροχρόνια χρήση. Έτσι φτάσαμε στη κόλαση του ιδιωτικού αυτοκινήτου και έτσι φτάσαμε και στην αναζήτηση λύσεων.

Παρατηρήσεις σαν κι αυτή του Constant Nieuwenhuis δεν λήφθηκαν δυστυχώς υπόψη. «Η αποτελεσματική χρησιμοποίηση του αυτοκινήτου μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της συλλογικής χρήσης του συνολικού πλήθους των αυτοκινήτων, και αυτό το σύνολο πρέπει να περιοριστεί στο πλήθος που πραγματικά απαιτείται. Είναι σκάνδαλο ότι αμέτρητοι άνθρωποι χρειάζεται να περπατάνε, ακόμα και όταν ο καιρός είναι κακός, ενώ υπάρχουν υπεραρκετά αυτοκίνητα για να τους μεταφέρουν – τα  οποία, ωστόσο, βρίσκονται ασκόπως σταθμευμένα στην άκρη του δρόμου, παρεμποδίζοντας την κυκλοφορία και καταλήγοντας, στην ουσία, να είναι χειρότερα από άχρηστα» (Νέα Πολεοδομία-1966) . Ο σχεδιασμός των πόλεων με βάση την κυκλοφορία του αυτοκινήτου ήταν και παραμένει η κυρίαρχη τάση στην πολεοδομία και στην αρχιτεκτονική. Η τάση αυτή βασίστηκε στην απρόσκοπτη κυκλοφορία των αυτοκινήτων με τη χρήση μεγάλων οδικών αξόνων, υπέργειων γεφυρών και υπόγειων διαβάσεων, επεμβάσεων δηλαδή που διασπούν την ενότητα των λειτουργιών της πόλης, δημιουργούν γκέτο κλπ  Οι σχεδιαστές βασίστηκαν στο διαχωρισμό των λειτουργιών της πόλης όπως περίπου τις διατύπωσε ο Λε Κορμπυζιέ (1933). Διαμονή, εργασία, κυκλοφορία και αναψυχή.

Οι προτάσεις που έχουν διατυπωθεί τον τελευταίο χρόνο σχετικά με το μέλλον της μικρής μας πόλης έχουν άμεση σχέση με τα παραπάνω. Μια πρόταση είναι αυτή που έχει σαν βασικό της σημείο την πεζοδρόμηση (απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων και δικύκλων) στο ιστορικό  κέντρο. Η πρόταση αυτή συζητήθηκε  στην ανοικτή εκδήλωση που έγινε στο Πνευματικό Κέντρο την Παρασκευή 19/09/2008 και διοργανώθηκε από πολίτες που πήραν αυτή την πρωτοβουλία. Η άλλη προέρχεται από τη δημοτική αρχή και εστιάζει στην πεζοδρόμηση της Πρωτοπαπαδάκη και τη δημιουργία δρόμου διπλής κυκλοφορίας στον παραλιακό δρόμο που θα οδηγεί στο νησάκι και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Όσον αφορά την πρώτη, κατ’ αρχήν δεν βρίσκω καλή την ιδέα της πεζοδρόμησης και όχι μόνο γιατί έχει γίνει πανάκεια. Γιατί για να έχουμε κάποια τετραγωνικά μέτρα ελεύθερου χώρου θα πρέπει να φτιαχτούν πάρκινγκ και άλλες υποδομές πράγμα που θα επιβαρύνει ή θα καταστρέψει περιφερειακά σημεία της πόλης. Επίσης ο Δήμος θα σπεύσει να νοικιάσει για τραπεζοκλαρέκλες ένα μέρος αυτών των χώρων πράγμα που δεν με ενθουσιάζει. Στο τέλος ακολουθώντας το δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής θα μειώσουμε την εντροπία σε μια περιοχή του συστήματος για να την αυξήσουμε λίγο πιο πέρα. Ενα άλλο θέμα με αυτού του τύπου τους πεζοδρομημένους χώρους είναι ότι γρήγορα γεμίζουν φασαρία και τουρίστες, χάνουν την δυναμική τους και στο τέλος γίνονται άτοποι.

Την πρόταση της δημοτικής αρχής τη βρίσκω καθόλου μα καθόλου καλή. Η βάση της είναι η φαντασίωση ενός μαγαζάτορα της Πρωτοπαπαδάκη όπου με τη πεζοδρόμηση θα δημιουργηθεί ένας παιχνιδότοπος (play ground) και θα αποτελέσει το τέλειο περιβάλλον για κατανάλωση. Πιλοτικές εκδηλώσεις έχουν γίνει ήδη με την ξέφρενη μουσική και τα ημίγυμνα κορίτσια, τις απόκριες. Για την καταστροφή του ειδυλλίου της παραλίας δεν ξέρω πραγματικά τι να πω. Θα πάθω κατάθλιψη αν δεν θα μπορώ να περπατάω στα ντόκ του λιμανιού και να κοιτάζω σε απόσταση αναπνοής τη θάλασσα να λικνίζεται. Η δημιουργία διπλής λωρίδας κυκλοφορίας και πάρκινγκ στο νησάκι διακατέχεται ακριβώς από την αντίληψη “καταναλώνω άρα υπάρχω”. Πάρκινγκ στο νησάκι (με παρκόμετρα φυσικά), ύστερα ψώνια στην Πρωτοπαπαδάκη και μετά διασκέδαση στα παραλιακά μαγαζιά ή στα αναβαθμισμένα μαγαζιά της πλατείας. Δηλαδή πληρώνω το πάρκινγκ μου, τα ψώνια μου, τον καφέ μου, το φαί μου, τη θέα της θάλασσας (σε λίγο και κάποιον να μου κάνει παρέα). Ίσως το μόνο εμπόδιο σε όλα αυτά να είναι η οικονομική κρίση. Αλλά αφού έχει προαναγγελθεί το τέλος της, είναι ένα προσωρινό εμπόδιο. (Η κρίση θα τελειώσει λένε το 2010 και αν θέλετε και την ακριβή ώρα επικοινωνήστε με το Υπουργείο οικονομικών).

Και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; Χρειαζόμαστε σίγουρα ένα νέο φαντασιακό για το θέμα της μετακίνησης. Το ότι οι άνθρωποι ζούνε μαζί σε κοινωνίες θα έπρεπε να επιβάλλει από μόνο του κάποιες λύσεις. Μια λύση θα ήταν να επιβάλλαμε περιορισμούς στη χρήση των αυτοκινήτων αφήνοντάς τα να κυκλοφορούν όπου κυκλοφορούν ήδη, ελευθερώναμε κάποιους χώρους κάνοντας πιο αυστηρό το παρκάρισμα και αναπτύσσαμε ένα σύστημα συγκοινωνιών περισσότερο αποτελεσματικό. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε και την πιθανότητα δημοτικών ποδηλάτων για την περιοχή του κέντρου και πολλά άλλα πράγματα άν η πρόθεσή μας είναι να λύσουμε το συγκεκριμένο πρόβλημα και όχι να κάνουμε πολιτική για εκατό άλλα. Υπάρχει φυσικά και μια απλούστερη λύση. Να μην κάνουμε τίποτα. Ας βάλουμε 3 λεωφορεία στην γραμμή Δόξα- Λαζαρέτα για να μπορεί κάποιος να αφήσει το αυτοκίνητό του και να έρθει στην πόλη με το λεωφορείο. Αυτή η ιστορία με τα φαραωνικά έργα στις μικρές κλίμακες έχει αρχίσει και με εκνευρίζει.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

Explore posts in the same categories: Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: