gviewa

Στην πλατεία της Δόξας ανταμώνεις ένα χώρο πάνω από την θάλασσα με ανοιχτό ορίζοντα, με «άγρια» βλάστηση στο πλάι και ένα μικρό λοφάκι που προσφέρει τη θέα της γύρω περιοχής και της διπλανής αλάνας γεμάτης τώρα λουλούδια. Στην άλλη πλευρά παρκαρισμένα αυτοκίνητα, (το καλοκαίρι θα γεμίζει). Πίσω από ένα χαμηλό τοίχο κατασκευές από παιδιά που φτιάχνουν τη δική τους γειτονιά χρησιμοποιώντας παλέτες και διάφορα πεταμένα υλικά. Και η χωματερή οικοδομικών υλικών που προεκτείνει την πλατεία-αλάνα προς τη θάλασσα φτιάχνοντας γκρεμό από μπάζα που σκεπάζονται γρήγορα από ποικιλίες φυτών.

Όπως έχει γραφτεί ήδη το μέλλον της πλατείας της Δόξας είναι αμφίβολο. Για τον καθένα είναι αυτονόητο ότι αυτός ο χώρος θα πρέπει να μείνει δημόσιος ελεύθερος και φιλικά προσιτός στους κατοίκους. Για να διασφαλιστεί αυτό θα προκύψουν ίσως κάποιες διαμορφώσεις. Το γνωστό ερώτημα είναι τι είδους διαμορφώσεις σχεδιασμένες από ποιους και για ποιους. Παραδείγματα όχι μόνο διεκδίκησης αλλά και αυτό-οργάνωσης του δημόσιου χώρου υπάρχουν ήδη πάρα πολλά. Συμφωνώ λοιπόν με την άποψη ότι οι οποιεσδήποτε διαμορφώσεις ελεύθερων χώρων θα έπρεπε να απαιτούνται, αποφασίζονται, σχεδιάζονται από τους κατοίκους της περιοχής μικρούς και μεγάλους. Και γιατί όχι, όταν δεν είναι δαπανηρές ή όταν είναι τεχνικά απλές, να υλοποιούνται επίσης από τους ίδιους τους κατοίκους. Και πρώτα πρώτα να είναι νοητές οι εφήμερες επεμβάσεις και προσωρινές διαμορφώσεις πάνω σε προσωρινές ανάγκες, όπως ας πούμε μια γιορτή του δρόμου.

Το πανηγυράκι που θελήσαμε να δημιουργήσουμε μετά την προτροπή του φίλου μας και γείτονα Θανάση που έγραψε και το πρώτο κείμενο ευαισθητοποίησης για τη Δόξα, θα είχε σκοπό την συνάντηση των κατοίκων της γειτονιάς για να ανταλλάξουν ιδέες και απόψεις για την πλατεία. Το πανηγυράκι λοιπόν αναγγέλθηκε με αφίσες που μπήκαν στη γειτονιά και στο κέντρο της Ερμούπολης.

Πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή. Διαλέξαμε μια ευρύχωρη θέση στην άκρη της πλατείας πάνω από τη θάλασσα έχοντας στο πλάι το λοφάκι με την «άγρια φύση». Περιφράξαμε πρόχειρα τον χώρο πάνω από τον γκρεμό των μπάζων. Στήσαμε τέντες για σκιά φέραμε τραπέζια πάγκους, τις πολυθρόνες και καρέκλες μας. Στήσαμε μουσικά παιχνίδια και ομαδική ζωγραφική για παιδιά και μεγάλους. Απλώσαμε πιοτά και φαγητά. Ήρθαν και γείτονες αλλά οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν φίλοι και φίλοι φίλων. Και πολλά παιδιά. Καταλήξαμε σε ένα άξιο πανηγυράκι. Μοιραστήκαμε υπέροχα κρασιά τσίπουρα και σανγκρία, εξαιρετικά σπιτικά εδέσματα, χορούς μουσικές …καλά λέω ένα άξιο πανηγυράκι που μας γέμισε χαρά. Μοιραστήκαμε και νιώσαμε την ομορφιά αυτής της πλατείας. Αισθανθήκαμε ελεύθεροι να τη μετατρέψουμε για μια μέρα σύμφωνα με τη φαντασία μας, να της δώσουμε όσες χρήσεις μας προκύψουν. Όσοι συμμετείχαμε νοιώσαμε περισσότερο εμπιστοσύνη μεταξύ μας, εμπιστοσύνη στη φαντασία μας και στις επιθυμίες μας. Η μια μέρα όμως μου φάνηκε πολύ μικρή …

Άγης

Explore posts in the same categories: Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: